
درباره پزشک
ارتوپدها نقش حیاتی در بهبود سلامت اسکلتی-عضلانی فیزیوتراپی: این روش با هدف بهبود دامنه حرکتی، تقویت عضلات و کاهش درد انجام میشود. دارودرمانی: مصرف داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)، مسکنها و مکملهای غذایی مانند کلسیم و ویتامین D از جمله رایجترین درمانها هستند. ارتز و پروتز: استفاده از وسایل کمکی مانند بریس، آتل و کفیهای طبی برای حمایت از ساختار اسکلتی و کاهش فشار بر مفاصل آسیبدیده. درمانهای تزریقی تزریق کورتیزون: برای کاهش التهاب و درد در مفاصل. تزریق اسید هیالورونیک: برای بهبود روانکاری مفاصل، به ویژه در افراد مبتلا به آرتروز زانو. تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP): یک روش نوین برای ترمیم بافتهای آسیبدیده و کاهش درد.
خدمات و بیمههای تحت پوشش
آتلبندی انگشت
استفاده از آتل مناسب برای بیحرکتسازی، حمایت و حفظ وضعیت صحیح انگشت در مواردی مانند آسیب، شکستگی، دررفتگی و آسیبهای تاندونی.
انواع تزریق دارو در مفصل توسط متخصص ارتوپد
تزریق کورتیکواستروئید: برای کاهش التهاب و درد مفصل. تزریق هیالورونیک اسید: برای کاهش درد و بهبود حرکت، بهویژه در برخی موارد آرتروز. تزریق PRP (پلاسمای غنی از پلاکت): استفاده از پلاکتهای خون خود بیمار در برخی آسیبهای مفصلی و تاندونی. تزریق داروهای بیولوژیک: در برخی شرایط و با تشخیص متخصص. تزریق بیحسکننده موضعی: گاهی برای کنترل موقت درد یا کمک به تشخیص منشأ درد.
انواع جااندازی (Reduction) دررفتگی های مفصل توسط متخصص ارتوپد
جااندازی بسته: بازگرداندن مفصل به وضعیت طبیعی بدون جراحی، معمولاً با بیحسی یا آرامبخشی. جااندازی باز: در موارد پیچیده یا زمانی که جااندازی بسته موفق نباشد، با انجام عمل جراحی. جااندازی دررفتگی شانه: با تکنیکهای مختلف و متناسب با شرایط بیمار. جااندازی دررفتگی آرنج: بازگرداندن مفصل و سپس بیحرکتسازی در صورت نیاز. جااندازی دررفتگی لگن: معمولاً بهصورت فوری و با آرامبخشی یا بیهوشی انجام میشود. جااندازی دررفتگی کشکک زانو: بازگرداندن کشکک به محل طبیعی و بررسی آسیبهای همراه. جااندازی دررفتگی انگشتان دست و پا: معمولاً با بیحسی موضعی و سپس بررسی پایداری مفصل.
انواع خدمات پس از عمل جراحی توسط متخصص ارتوپد
ویزیت و معاینه پس از عمل و بررسی روند بهبودی تعویض و بررسی پانسمان و زخم جراحی کشیدن بخیه و بررسی محل جراحی کنترل درد، تورم و التهاب پس از جراحی بررسی جوشخوردن شکستگی و وضعیت ایمپلنتها بررسی عملکرد مفصل و دامنه حرکتی تجویز و پیگیری فیزیوتراپی و توانبخشی تنظیم برنامه بازگشت به فعالیتهای روزمره و ورزشی پیگیری عوارض احتمالی پس از جراحی بررسی نتایج تصویربرداری و آزمایشهای پس از عمل خارج کردن یا بررسی گچ، آتل و بریس در زمان مناسب پیگیری دورهای تا تکمیل روند بهبودی
انواع گچ گیری توسط متخصص ارتوپد
گچ دست و مچ دست: برای شکستگیها و آسیبهای مچ و ساعد. گچ ساعد و آرنج: برای برخی شکستگیها و آسیبهای مفصل آرنج. گچ انگشتان: برای شکستگی یا آسیب مفاصل انگشتان. گچ بازو و شانه: در برخی شکستگیها و آسیبهای اندام فوقانی. گچ پا و مچ پا: برای شکستگیها و آسیبهای مچ و ساق. گچ زیر زانو: برای برخی شکستگیها و آسیبهای پا و مچ. گچ بالای زانو: برای آسیبهایی که نیاز به بیحرکتی بیشتر زانو و ساق دارند. گچ لگنی یا تنهای: در برخی آسیبها و شرایط خاص ارتوپدی. اسپلینت یا آتل گچی: برای بیحرکت کردن موقت عضو، بهویژه در مراحل اولیه آسیب که احتمال تورم وجود دارد.
بهکارگیری آتل بلند اندام فوقانی (شانه تا دست یا ساعد تا دست؛ استاتیک یا دینامیک)
استفاده از آتلهای تخصصی برای بیحرکتسازی، حمایت، حفظ یا اصلاح وضعیت اندام فوقانی و کنترل دامنه حرکتی در آسیبها، شکستگیها و اختلالات مفصلی و تاندونی.
بهکارگیری آتل بلند یا کوتاه پا
استفاده از آتل برای بیحرکتسازی، حمایت و حفظ وضعیت مناسب اندام تحتانی در مواردی مانند شکستگی، آسیبهای مفصلی، تاندونی و سایر مشکلات ارتوپدی.
بهکارگیری گچ بلند پا (ران تا انگشتان پا) یا از نوع قابل راه رفتن (کفدار)؛ بهکارگیری بریس گچی بلند پا یا بهکارگیری گچ سیلندری (ران تا مچ پا)
استفاده از روشهای تخصصی گچگیری برای بیحرکتسازی و حمایت از اندام تحتانی، کنترل حرکات مفصل زانو و مچ پا و کمک به روند ترمیم شکستگیها و آسیبهای اسکلتیعضلانی.
تزریق داخل عضلانی توکسین بوتولینیوم برای درمان سردرد مزمن توسط پزشک
تزریق تخصصی سم بوتولینوم در نقاط مشخص عضلات سر و گردن، توسط پزشک، برای کاهش تعداد و شدت حملات سردرد مزمن، بهویژه میگرن مزمن
خدمات ارتوپدی
گچگیری ، جااندازی مفصل ، تزریق در مفصل ، آتل بندی
نظرات درباره پزشک
5.0 از ۵
بر اساس 1 امتیاز